Dodaj firmę

Ostatnie wpisy

Pobierz (PDF) pierwsze wydanie katalogu Weselisko

Aktualności

 

Życie z kompleksami potrafi być naprawdę uciążliwe. Świat osoby, która widzi w sobie same wady nie należy do kolorowych. Często się zdarza, że nawet jeśli ktoś wygląda atrakcyjnie, ma dobrą pracę i ustabilizowane życie rodzinne, czuje się nieszczęśliwy. Wszyscy więc zadają sobie pytanie: dlaczego? To, co widoczne jest na zewnątrz, wcale nie musi być takie samo wewnątrz. Ludzie zakompleksieni bowiem, często kamuflują się przed otoczeniem i udają, że ze wszystkim doskonale sobie radzą i nie mają żadnych problemów.

 

Kompleks, który rodzi się z obsesyjnego przekonania o własnych niedoskonałościach często wprawia w zły nastrój, a czasem nawet doprowadza do stanów depresyjnych. Ludzie zamykają się w sobie, nie chcą z nikim się spotykać i boją się spojrzeć w lustro, bo to mogłoby jeszcze bardziej ich zdołować. Takie zachowania dotyczą najczęściej osób o słabej psychice, które załamują się po usłyszeniu jakiejkolwiek krytyki. Jednakże, ludzie o silnym charakterze i usposobieniu również miewają chwile słabości i nie wiedzą jak sobie radzić ze swoimi kompleksami.

 

Największym zagrożeniem, związanym z pojawieniem się kompleksów, jest prawdopodobieństwo ich rozwoju. Może to się przydarzyć zupełnie nieoczekiwanie, bez wyraźnego bodźca. Czasem wystarczy jedno słowo, nawet jeśli zostanie wypowiedziane jako żart. Zostanie ono potraktowane ze śmiertelną powagą szczególnie wtedy, gdy padnie z ust bliskiej osoby, na której nam zależy i której ufamy. Wówczas, wydaje nam się, że faktycznie może z nami być coś nie tak i zaczynamy popadać w paranoję. Pozornie nieznaczący drobiazg urasta do rangi wielkiego problemu, a my czujemy się gorsi od innych, bezwartościowi i niegodni zasmakowania takich uczuć jak szczęście i miłość.

 

Mając kompleksy powinniśmy uważać przede wszystkim na to, aby nie zadomowiły się na dobre w naszej psychice. Inaczej, próba wyzbycia się ich przypominałaby walkę z wiatrakami. Jednakże, wczesna interwencja gwarantuje sukces. Wszystko jednak zależy od naszych chęci, ponieważ nie ma nic na siłę. Jeśli sami nie zdecydujemy się na pozbycie się swoich kompleksów, nikt nas do tego nie zmusi. Inni mogą jedynie uświadomić nam problem, ale ostateczna decyzja należy wyłącznie do nas.

 

Zakompleksienie z powodu wyglądu łatwiej jest pokonać, ponieważ mankamenty urody da się poprawić lub zatuszować. Gorzej jest w przypadku kompleksów, które mają podłoże psychiczne. Są one nie tylko niebezpieczne dla nas, ale również dla naszego otoczenia. Psychologia wyróżnia około pięćdziesięciu rodzajów kompleksów, które związane są z określonymi cechami charakteru. Oto specyfikacja najgroźniejszych z nich:

 

Kompleks Ofelii – charakteryzuje się skłonnościami samobójczymi i występuje u kobiet, które przeżyły zawód miłosny

 

Kompleks Medei – polega na podświadomej wrogości matki do swoich dzieci, połączona z instynktownym pragnieniem ich śmierci oraz potrzebą zemsty na ich ojcu

 

Kompleks Klitajmestry – podświadoma nienawiść żony do męża, która jest związana z traumatycznymi przeżyciami, pozornie zapomnianymi, ale nadal odczuwanymi

 

Kompleks Jokasty – wyróżnia się chorobliwym przywiązaniem matki do syna o podtekście erotycznym. Jego cechy to nadopiekuńczość, prowadząca nawet do zachowań kazirodczych

 

Kompleks Gryzeldy – charakteryzuje się podporządkowaniem i posłuszeństwem kobiety despotycznemu i surowemu mężowi

 

Kompleks Elektry – występuje u dziewczynek w wieku od 3 do 6 lat i polega na ukrywanej skłonności płciowej do ojca i strachu przed reakcją matki, która traktowana jest jak wróg

 

Kompleks Edypa – występuje u dzieci pomiędzy 4 a 6 rokiem życia i wiąże się z potrzebą związku seksualnego z rodzicem płci przeciwnej, z jednoczesną eliminacją drugiego rodzica jako rywala seksualnego

 

Kompleks Dafne – charakterystyczna dla kobiet, które przejawiają niechęć wobec mężczyzn i nie wykazują potrzeby miłości w związku heteroseksualnym

 

Jak widać, każdy z tych kompleksów związany jest z seksualnością lub relacjami damsko – męskimi. Inną cechą charakterystyczną jest ich źródłosłów. Wszystkie ich nazwy nawiązują do mitycznych postaci, które wyróżniały się określonymi cechami lub zachowaniami. Wymienione przykłady dotyczą kompleksów, poprzez które możemy zaszkodzić nie tylko sobie, ale również innym. Jednakże, nauka zna także zaburzenia, które wpływają destrukcyjnie na nas samych. Kierowani niezadowoleniem z naszych atrybutów przestajemy się rozwijać, izolujemy się, aż w końcu popadamy w obłęd. Istnieją również kompleksy, które "każą" nam krzywdzić innych i żywić wobec nich nienawiść, bo wedle naszych urojeń są lepsi od nas.

 

Kompleksów nie należy lekceważyć. Pozornie wydają się błahym problemem, ale ich rozrost może okazać się fatalny w skutkach. W najbardziej skrajnych przypadkach zbyt duże zakompleksienie może doprowadzić do samobójstw lub zabójstw. Inne, klasyczne przykłady "nieszczęśliwych rozwiązań" to anoreksja i bulimia – choroby związane z żywieniem, które mają swoje źródło w kompleksach na punkcie własnego wyglądu. Dlatego, każdy zauważony syndrom, że kompleksy zaczynają nas niszczyć powinien być dla nas sygnałem, że natychmaiast trzeba się ich pozbyć.