Uzależnienia XXI wieku cz. II

XXI wiek przyniósł ze sobą kult piękna i młodości. Media lansują mit, że idealny wygląd może zapewnić nam szczęście i powodzenie. Po takiej urodowej propagandzie wiele osób dostrzega w sobie wady, które dotychczas nie stanowiły problemu i próbuje zmienić swój wygląd. Na początku wygląda to niewinnie. Ot, trochę więcej czasu poświęconego na pielęgnację, wizyta w gabinecie kosmetycznym albo w siłowni lub nowa dieta. Jednak z czasem nadmierne koncentrowanie się na wyglądzie może oderwać od rzeczywistości i stać się nałogiem.

Jednym z poważniejszych uzależnień związanych z urodą jest dysmorfofobia, czyli irracjonalny lęk związany z przekonaniem o nieestetycznym wyglądzie lub budowie ciała. Szacunkowo na to zaburzenie cierpi ok. 2% populacji, a w większości przypadków objawy pojawiają się w okresie dojrzewania. Według badań dr Katharine Philips, uwaga chorych koncentruje się głównie na skórze, włosach, twarzy, wadze i piersiach.
Osoby cierpiące na dysmorfofobię musza stale kontrolować swój wygląd, bardzo dużo czasu spędzają na maskowaniu rzekomych defektów. Przypadkowe zachowania ludzi wiążą ze swoim wyglądem, na przykład słysząc śmiech na ulicy, zakładają, że dotyczy ich osoby. Nie wierzą w zapewnienia o swojej atrakcyjności. Dysmorfofobia utrudnia, a czasem nawet uniemożliwia normalne życie, przez co prowadzi do izolacji społecznej, a w skrajnych przypadkach do samobójstwa.

Ortoreksja, to obsesja na punkcie zdrowego odżywiania. Celem osoby uzależnionej nie jest utrata wagi, ale zdrowie. Ortorektycy posiadają ogromną wiedzę na temat odżywiania i układają szczegółowe jadłospisy, których restrykcyjnie przestrzegają i bardzo dużo czasu przeznaczają na analizowanie etykiet i przygotowanie posiłków. Brzmi niegroźnie?
Na początku rezygnują ze słodyczy, fast foodów i redukują tłuszcze. Kiedy zauważą rezultaty nowej diety, usuwają z menu kolejne produkty ze względu na ich prawdziwą lub wyimaginowaną szkodliwość. Nie jadają poza domem, więc ich życie towarzyskie podupada. Potem ograniczają się tylko do artykułów ze sklepów ze zdrową żywnością lub z przydomowego ogródka.
Ich organizm nie dostaje wystarczającej ilości kalorii, a także witamin i mikroelementów, wiec pojawiają się problemy zdrowotne. Wtedy ortorektyk znowu ogranicza jadłospis. W zaawansowanej fazie uzależnienia, dieta może składać się tylko z 3-4 produktów, głównie warzyw. Prowadzi to do zawrotów głowy, kłopotów z pamięcią i koncentracją, nudności, osłabienia i anemii. Zdrowe odżywianie w przypadku osób mających problemy emocjonalne, może stać się formą odzyskania kontroli nad swoim życiemi sposobem na rozładowanie napięcia.

Uzależnieniem, które dotyka głównie mężczyzn jest bigoreksja, czyli obsesja na punkcie umięśnionego ciała. Osoby na nią cierpiące wmawiają sobie, że są chudzi i wątli, nawet, gdy ich sylwetka jest wyraźnie dobrze zbudowana. Od kulturystów odróżnia ich motywacja. Osoby uzależnione ćwiczą, bo odczuwają silną wewnętrzną presję bycia atrakcyjny i akceptowanym.
Szacuje się, że ok. 10 % mężczyzn intensywnie ćwiczących na siłowni cierpi na łagodną lub bardziej zaawansowaną formę tego schorzenia. Uzależnieni tworzą plany treningów i posiłków, które z czasem zaczynają kolidować z życiem codziennym. Siłownia staje się ich drugim domem, godzinami mogą  oglądać i mierzyć każdy centymetr swojego ciała.
Bigorektycy robią wszystko, by stale rozbudowywać masę mięśniową: ćwiczą, stosują wysokokaloryczną dietę białkową,  a nawet przyjmują sterydy. Same treningi bardzo korzystnie wpływają na organizm, ale sterydy wyniszczają go i stanowią największą pułapkę bigoreksji.