Chleba, soli i Pana Młodego

„Witam Was chlebem i solą, aby Wam chleba i soli nigdy w życiu nie zabrakło”. Tak, według tradycji, powinny brzmieć słowa, którymi matka Panny Młodej wita nowożeńców przed domem weselnym. Może także zapytać córkę „co wolisz, chleb, sól, czy Pana Młodego?”, na co dziewczyna odpowiada „Pana Młodego. Chleba i soli dorobimy się powoli”. Dlaczego chleb i sól stanowią tak ważny element polskiej tradycji? Odpowiedź znajdziecie poniżej.

Chleb od zawsze miał szczególne znaczenie w naszej kulturze. Był przede wszystkim podstawą pożywienia, dlatego otaczano go specjalną czcią. Dla chrześcijan miał szczególnie ważne znaczenie – przedstawiał ciało Jezusa Chrystusa. Symbolizował, więc dobrobyt i boże błogosławieństwo. Na całym świecie zwyczaj łamania się chlebem oznacza zacieśnienie więzi i gościnność. Matka Panny Młodej dzieląc się nim z zięciem, symbolicznie przyjmuje go do rodziny.

Sól w wielu kulturach uważana była za substancję świętą, która pozwalała trzymać w ryzach złe moce. Dawni Słowianie traktowali ją jako amulet i wykorzystywali do odczyniania uroków. Sól w domu zapewniała bezpieczeństwo wszystkich jego mieszkańców, dlatego znalazła swoje miejsce, obok chleba, jako ważny atrybut wielu staropolskich obrzędów. Czego więcej pragnęli nasi przodkowie niż spokoju i dostatku?

Z powitaniem Młodej Pary nierozerwalnie wiąże się zwyczaj tłuczenia szkła. Dwa kieliszki związane tasiemką, a w nich woda i wódka. Po wypiciu do dna, nowożeńcy powinni rzucić je za siebie. Rozbicie szkła to kolejny sposób, by zapewnić sobie szczęście na nowej drodze życia. Wróżba mówi, że ta osoba, która wybierze wódkę będzie rządziła w domu. Podobnie jest z tym, kto pierwsze zje swój kawałek chleba z solą. Szanse są wiec wyrównane.